De grootste vergeten metal band van Italië

Tijdens een vakantie in Italië, zo’n 15 jaar geleden, was ik op zoek naar een shirt van een band genaamd Empyrios. YouTube had deze band aan mij voorgesteld, dus het moest wel een bekende band zijn. De huidige +-240 luisteraars per maand op Spotify bewijst inmiddels het tegendeel. Jammer, want ze hadden goede ideeën.

In 2008 bracht Empyrios het album ‘The Glorious Sickness’ uit. Met 13 nummers weten ze een uur aan muziek te produceren. Nu kijk ik deels vanuit een nostalgisch perspectief naar dit album. Via minder legale wegen heb ik dit ooit op mijn MP3-speler gezet en ik heb dit aan verschillende vrienden aangeraden. Nog altijd luister ik met veel plezier naar dit album.

De hoeveelheid gitaarsolo’s verraad een beetje de leeftijd van dit album. De gitaarsolo is tegenwoordig naar de achtergrond verdwenen en hier zijn ze nog prominent aanwezig. De groovende harde riffs zijn dat gelukkig ook. Allemaal ondersteund door interessante drumpartijen die mij jaren geleden introduceerde met progressieve metal partijen.

Als je één nummer wilt luisteren zou ik beginnen bij de albumopener “The Eve Arose”. De drummer begint met een spel dat makkelijk te begrijpen is, maar wat betreft snelheid lastig na te spelen is. Nog altijd vind ik het een lastige partij. De intro van dit nummer was een van de partijen die ik wou kunnen spelen toen ik voor het eerst een dubbel baspedaal had aangeschaft. Datzelfde setje pedalen gebruik ik overigens nog steeds.

Wat meteen opvalt in dit nummer zijn de kwaliteiten (en tekortkomingen) van de zanger. Zijn bereik is bewonderingswaardig. Ik was altijd onder de indruk dat de screams en cleans van dezelfde zanger kwamen, maar na wat liveopnames te hebben gezien komt het gegrom van de gitarist. Dat maakt de zanger niet minder goed. Zijn kwaliteiten zitten echter vooral in zijn techniek van zingen en minder in zijn Engelse uitspraak. Het verraad de Italiaanse roots van deze band. Nu vallen teksten mij meestal niet op. Dat gezegd hebbende, gezien de eerder lage luistercijfers vermoed ik dat de verstaanbaarheid van de teksten een negatieve invloed heeft gehad op het succes van de band.

The Glorious Sickness is een gevarieerd album waar ik nog altijd graag naar luister en ik ga zeker mijn best doen om hier alsnog een fysieke versie van te verkrijgen.

Wat luister ik deze week?

Suffocate - Knocked Loose. Mogelijk de hardste dancehall drop ooit.

Anomaly & Drift - I See Stars. Luister al weken naar deze nummers. Het wordt tijd dat er een album komt, want ik wil meer.

The Code - Nemo. Terechte winnaar van songfestival. Die opera uithaal zo even tussendoor en doorgaan alsof het niets is. Heel netjes.